“Oğlumu kaçırdılar!..”

“Oğlumu kaçırdılar!..”



Mısır’da yetişen Ebû Ali Rodbârî hazretlerinin kabr-i şerîfi Mısır’da, Kurafe Kabristanı’ndadır. 

Huzûruna bir “kadın” geldi.

Ağlıyordu!

Büyük velî sordu:

“Bacım, niçin ağlıyorsun?”

Kadıncağız dertliydi.

“Oğlumu kaçırdılar. On gündür haber yok yavrumdan. Ne olur bir himmet edin de kurtulup gelsin” dedi.

Mübârek zât;

“Peki bacım, sen evine git. Oğlun İnşallah kurtulur” buyurdu.

Kadın çok sevindi…

Ve çıkıp evine gitti.

Büyük velî el açıp “Yâ Rabbî! Sevdiğin kullar hürmetine bu hanımı oğluna kavuştur” diye yalvardı.

O gün akşam oldu.

Kadın, oğluyla geldi.

Büyük velî, o gence “Anlat bakalım, nasıl kurtuldun?” diye sordu,

Delikanlı şöyle anlattı:

“Beni alıp çok uzaklara götürdüler… El ve ayaklarıma “demir kelepçeler” takıp bir zindana attılar.

Hayattan ümîdimi kesmiştim ki, bu sabah bir zât belirdi yanımda. Tıpkı size benziyordu.

Kelepçelerimi çözüp beni zindandan çıkardı ve kayboldu. Bir de baktım evimdeyim. Ne olduğunu ben de anlayamadım” dedi.

Ve sordu hemen:

“Merak ettim hocam. O zât kimdi acaba?”

Buyurdu ki:

“Seni Allah kurtardı evlâdım!.. O, her şeye kâdirdir”