Tefâhür

Öğünme. Allahü teâlâ, âyet-i kerîmede meâlen buyuruyor ki: Biliniz ki, dünyâ hayâtı; elbette la’b (oyun) ve lehv (eğlence) ve zînet (süslenmek) ve tefâhür ve malı, parayı ve evlâdı çoğaltmaktır. (Hadîd sûresi: 20) Üç şey için ilim öğrenme ve üç şey için de ilmi terk etme: Mücâdele, tefâhür ve riyâ (gösteriş)…

Devamını oku

Tefekkür

İbret alacak ve faydalanacak şekilde derin düşünme. Allahü teâlânın sıfatlarını ve nîmetlerini düşünme. Allahü teâlâ Kur’ân-ı kerîmde meâlen buyurdu ki: Onlar (o selîm akıl sâhipleri öyle insanlardır ki) ayakta iken, otururken, yanları üstünde (yatar) iken (hep) Allah’ı hatırlayıp anarlar ve göklerin, yerin yaratılışı hakkında tefekkür ederler. (Bu tefekkür edenler şöyle…

Devamını oku

Tefe’ül

1. Bir şeyi uğur saymak, hayıra yormak, bir hâdiseyi hayra alâmet, işâret olarak görmek. Tefe’ülün mukâbili (zıddı) teşe’üm yâni uğursuz saymaktır. (Bkz. Teşe’üm) İslâm’da teşe’üm (uğursuzluk) yoktur. En hayırlısı tefe’üldür. (Hadîs-i şerîf-Buhârî) Peygamberimiz sallallahü aleyhi ve sellem tefe’ülü sever, fakat uğursuz saymayı sevmezdi. (İbn-i Hanbel) 2. Falcılık. Zamânımızdaki bâzı falcılar,…

Devamını oku

Tefsîr

Örtülü, kapalı olan şeyi ortaya çıkarmak, açmak, beyân etmek, beşerî kudret dâhilinde, Kur’ân-ı kerîm âyetlerindeki murâd-ı ilâhîyi (Allahü teâlânın murâdını) anlamak. Bu işi yapabilen âlime müfessir denir. (Bkz. Müfessir) Kur’ân-ı kerîmi kendi görüşüne, anlayışına göre tefsîr eden kâfir olur. (Hadîs-i şerîf-Mektûbât-ı Rabbânî) Bize tefsîr kitaplarına göre amel etmek emredilmedi. Fıkıh…

Devamını oku

Tefvîz

Ismarlama, havâle etme. 1. Bir işi sebeblere yapıştıktan sonra Allahü teâlâya havâle etmek, helâl ve faydalı şeyleri kazanmaya çalışıp da, bunlara kavuşmayı Allahü teâlâdan beklemek. Hak, şerleri hayr eyler, Zannetme ki, gayr eyler, Ârif ânı seyr eyler, Mevlâ görelim n’eyler, N’eylerse güzel eyler Sen Hakk’a tevekkül kıl, Tefvîz et ve…

Devamını oku

Tegâbün Sûresi

Kur’ân-ı kerîmin altmış dördüncü sûresi. Tegâbün sûresi Medîne’de nâzil oldu (indi). On sekiz âyet-i kerîmedir. Dokuzuncu âyette geçen ve aldanma mânâsına gelen Tegâbün kelimesi sûreye isim olmuştur. Sûrede; insanların mü’min ve kâfir olarak iki kısma ayrıldığı, mal ve çoluk-çocuğun bir imt ihan olduğu bildirilmektedir. (İbn-i Atıyye, Râzî) Tegâbün sûresinde meâlen…

Devamını oku