Veled-i Zinâ

Nikâhsız evlenmeden meydana gelen çocuk. Çocuğun dîni, yanında bulunan ana-babasından dîni daha iyi olanı gibidir. Veled-i zinâ için de böyledir. Yalnız veled-i zinâya babası nafaka vermez ve baba tarafından mîrâs almaz. (İbn-i Âbidîn) Akıllı çocuğun, âmânın, veled-i zinânın, vakitleri ve ezân okumasını bilen câhil köylünün ezân okuması kerâhetsiz (mekruh olmayıp)…

Devamını oku

Velî (El-Veliyyü)

1. Allahü teâlânın Esmâ-i hüsnâsından (güzel isimlerinden). Mü’minleri seven, onlara yardım eden, işlerini bitiren, sevdiklerini sevmediklerine gâlib, üstün kılan, kâfirleri sevmeyen. Kur’ân-ı kerîmde meâlen buyruldu ki: Allahü teâlâ mü’minlerin velîsidir. (Âl-i İmrân sûresi: 68) Her Cumâ gecesi el-Veliyyü ism-i şerîfini söyliyenin işleri kolay olur. (Yûsuf Nebhânî) 2. Bir çocuğun veya…

Devamını oku

Vâhid (El-Vâhid)

Allahü teâlânın Esmâ-i hüsnâsından (güzel isimlerinden). Zâtında benzeri olmamakta tek olan. Kur’ân-ı kerîmde meâlen buyruldu ki: (Habîbim!) De ki: Allah her şeyin yaratıcısıdır. (O’nun ortağı yoktur.) O, Vâhid’dir. Kahhâr (her şeye gâlib) dir. (Ra’d sûresi: 16)

Devamını oku

Vâhime Kuvveti

His organları ile anlaşılamayan, fakat duyulanlardan çıkarılabilen mânâları anlayan iç kuvvet. Düşmanlık, doğruluk bir organla hissedilmez. Fakat dost, düşman olan kimse görülüp, hissedilince, bunlardan dostluğu ve düşmanlığı vâhime kuvveti anlar. Vâhime kuvveti olmasaydı, koyun kurdun düşmanı olduğunu anlamaz, ondan kaçmaz, yavrusunu da korumazdı. Vâhime kuvvetiyle anlaşılan mânâlar hâfıza ile saklanır.…

Devamını oku

Vahy (Vahiy)

Allahü teâlânın emirlerini ve yasaklarını, peygamberlerine melek vâsıtasıyla veya vâsıtasız olarak bildirmesi. Allahü teâlâ Kur’ân-ı kerîmde meâlen buyuruyor ki: O (Muhammed aleyhisselâm) boş şey söylemez. Yalnız vahyedileni söyler. (Necm sûresi: 3) Allahü teâlânın emirlerini ve yasaklarını, îmânı ve ibâdet esaslarını, güzel ahlâkı içine alan ilâhî kitablara inanmak, dînimizin üçüncü temel…

Devamını oku

Vahy Kâtibi

Peygamber efendimize gelen vahyi, O’nun emri ile yazan sahâbîlere verilen isim. Eshâb-ı kirâm arasında kırk kadar vahiy kâtibi vardı.Meşhûr vahiy kâtibleri şu Sahâbîler idi: Hazret-i Ebû Bekr, hazret-i Ömer, hazret-i Osman, hazret-i Ali, hazret-i Muâviye, Hâlid bin Velîd, Abdullah bin Zeyd, Zeyd bin Sâbit ve diğerleri. (İbn-i Hacer Askalânî)

Devamını oku