Va’d

Söz verme, söz verilen şey. 1. Allahü teâlânın; emirlerini yerine getirenleri çeşitli nîmetlerle mükâfâtlandıracağını, karşı gelenleri ise, azâb ile cezâlandıracağını bildirmesi, söz vermesi. Buna va’d-ı ilâhî de denir. Kur’ân-ı kerîmde meâlen buyruldu ki: Allah mü’min (inanan) erkeklere ve mü’min kadınlara kendileri içinde ebedî kalıcı olmak üzere ağaçları altından ırmaklar akan…

Devamını oku

Va’de

1. Bir iş için önceden tâyin edilen zaman, târih. Taksitle mal alırken, paranın bir miktârını peşin ve geri kalanını eşit miktarlarda vâde ile ödemek için, yâhut peşinsiz hepsini belli vâdelerde eşit taksitlerle ödemek için sözleşerek satın almak câizdir. (İbn-i Âbidîn) Ödünç verirken zaman tâyin etmemelidir. Çünkü zaman tâyin ederse, malı…

Devamını oku

Vad’ı Haml

Doğum yapmak. Zinâdan hâmile kadını, vad’ı haml etmeden evvel nikâh etmek sahîhtir. Fakat vad’ı haml edinceye kadar vaty etmek (yaklaşmak) câiz olmaz ve nafakası vâcib olmaz. (İbn-i Âbidîn)

Devamını oku

Vâdi-yi Urene

Arafât ovasında bulunan bir vâdi. Arefe günü Arafât’ın Vâdi-yi Urene denilen yerinden başka herhangi bir yerinde öğle ile ikindi namazlarından sonra vakfeye durmak, haccın farzlarındandır. (Mevkûfâtî)

Devamını oku

Vahdâniyyet

Allahü teâlânın zâtî sıfatlarından. Allahü teâlânın zâtında, sıfatlarında ve işlerinde tek olup, ortağı olmaması. (Bkz. Sıfat) Vahdâniyyet sıfatı ve diğer zâtî sıfatların hiçbiri varlıkların hiçbirinde yoktur. Yalnız Allahü teâlâya mahsûsturlar. Bunların sonradan yaratılan varlıklara hiçbir sûrette bağlantıları yoktur. (Hâlid-i Bağdâdî)

Devamını oku

Vahdet-i Vücûd

Sâlikin (tasavvuf yolunda bulunan kimsenin) muhabbetle zikir yapması esnâsında, Allahü teâlâdan başka her şeyi unutup, yalnız O’nu bilmesi hâli. "Vahdet-i vücûd vardır. Her şeyde Allahü teâlâyı görüyoruz ve her şey O’dur" diyen tasavvuf büyükleri; her şey Allahü teâlâ ile birleşmiş, O, her şeyden ayrı değil, her şeye benzer, bu âlem…

Devamını oku