“Bana sâlihlerden bir çocuk ihsân buyur”

“Bana sâlihlerden bir çocuk ihsân buyur”



İbrâhim aleyhisselâm, Nemrud’un ateşinden kurtulunca, “Yâ Rabbî! Bana sâlihlerden bir çocuk ihsân buyur” diye duâ etti. Allahü teâlâ, ona Hazret-i İsmâîl’i müjdeledi.

 

Bugün, Kurbân Bayramının son günüdür… Peygamber Efendimiz, Medîne-i münevvereye hicret edince, Medînelilerin “Câhiliye âdetleri”nden kalma bayramları kutladıklarını gördü ve onları ikaz etti; “Allahü teâlâ, size, onlardan daha hayırlı iki bayram (Ramazân ve Kurbân Bayramlarını) ihsân etti” buyurdu… Müslümânlar bayram günlerine ayrı bir önem verirler…

          ***

İbrâhim aleyhisselâm, Nemrud’un ateşinden kurtulunca, “Yâ Rabbî! Bana sâlihlerden bir çocuk ihsân buyur” (Sâffât, 100) diye duâ etti. Allahü teâlâ, ona Hazret-i İsmâîl’i müjdeledi. Âyet-i kerîmede meâlen “Biz de, ona, halîm (hilm sâhibi, yumuşak) bir oğul müjdeledik” (Sâffât, 101)  buyuruldu. [Fakat baba, oğul ve anne çok büyük birer imtihânla karşı karşıya kaldılar; Allahü teâlânın izniyle imtihânda her üçü de muvaffak oldular.]

Hazret-i İbrâhim, oğluna, “Ey oğlum! Rüyâmda seni kurbân etmem emredildi. Buna ne dersin?” (Sâffât, 102) dedi. [Aralarında uzun bazı konuşmalar geçti. O konuşmalar ve şeytânın, yaşlı bir adam kıyâfetinde, önce Hazret-i Hâcer’e, sonra Hazret-i İsmâîl’e, bilâhare Hazret-i İbrâhîm’e gelip iğvâda bulunmaya çalışması “Tefsîr” kitaplarında tafsîlâtıyla anlatılır.]

İsmâîl aleyhisselâm “Babacığım! Hak teâlâ, beni boğazlamanı emretti mi?” diye sorunca “Evet evlâdım” cevâbını aldı.

Hazret-i İsmâîl, babasının, “Evet” demesi üzerine, Rabbinin emriyle kurbân edileceğini, buna sabrederse, Hak teâlânın rızâsına kavuşacağını anlayıp çok sevindi. Babası da, onun bu sevincine sevindi: “Evlâdım! Ben sana, seni kurbân edeceğimi haber veriyorum, sen ise seviniyorsun” dedi.

“Babacığım, ben nasıl sevinmeyeyim? Benim tek arzûm, Allahü teâlâya, O’nun rızâsı üzere kavuşmak; böylece O’nun rahmet ve Cennetine de nâil olmaktır…” şeklinde gerekçelerini uzunca arz etti. [Ayrıca, babasına, başka arzlarda da bulundu. Aralarında tafsîlâtlı daha bazı konuşmalar da oldu.]

Allahü teâlâdan vahiy geldi: “Yâ İbrâhîm, sen elbette rüyânı tasdîk ettin. (Sana düşen vazîfeni tâm olarak yaptın.) Biz muhsinleri (iyileri, iyilik yapanları, güzel davrananları) böylece mükâfâtlandırırız.” (Sâffât, 105) [Şimdi sıra bende. Lütuf ve keremimi görmek için şu dağa bak.] İbrâhîm aleyhisselâm, dağa bakınca, Cennetten gelmiş eşsiz güzellikte bir koç gördü. Allahü teâlâ buyurdu ki: “Biz, oğluna bedel (fidye olarak) ona büyük bir kurbân verdik (Ve ona büyük bir kurbânlık fidye verdik).” [Bu, senin oğluna fedâdır/onun için fidyedir.] (Sâffât, 107) [İkinci kurbânlık olma hâdisesini de inşâallah yarın ele alalım.]

Comments are closed.