“Şuraya bir sofra kurun da…”

“Şuraya bir sofra kurun da…”



Bağdat’ta yetişen velîlerden Ebû Bekr bin Sa’dân hazretlerinin sevdiklerinden birinin hanımı, bir gece rüyâda gördü bu zâtı.

Evlerine teşrif etmiş ve;

“Karnım çok aç. Bir sofra kurun da yemek yiyelim!” buyurmuştu.

Kadın uyandı uykudan.

Anlattı bu rüyâyı beyine.

O da çok sevinip;

“Hayırdır inşallah” dedi. “Yoksa bize mi teşrif edecekler?”

Hanım;

“Neden olmasın” deyince; “Öyleyse hazırla yemekleri, inşallah teşrif ederler” dedi.

Kadın pişirdi yemekleri.

Sofrayı da donattı.

Ve çalındı kapıları.

Koşup açtıklarında, bu büyük velîyi gördüler eşikte.

Sevinçle karşıladılar.

Ve hürmetle; “Buyurun efendim. Hoş safâ geldiniz!” dediler.

Mübârek girer girmez;

“Çok açım. Bir sofra hazırlayın da yemek yiyelim!” buyurdu.

Onlar da;

“Sofra hazır, buyurun” dediler.

Yemekten sonra duâ edip ayrıldı mübârek…

● ● ●

Bu zât, bir gün gençlere;

“Din kardeşlerinizin işlerine yardım edin. Allahü teâlâ bunun karşılığını mutlaka size verir” buyurdu.

Yine buyurdu ki:

Peygamberimiz;

“Bir kimse din kardeşinin bir işini yaparsa, binlerle melek o kimse için duâ eder. O işi yapmaya giderken, her adımı için bir günâhı affolur” buyuruyor.

Comments are closed.