Yûsüf bin Esbât hazretleri; Tebe-i tâbiînden olup hadîs, fıkıh ve kıraat âlimidir.
Antakya’da yaşadı.
195 (m. 810) senesinde vefât etti.
Bir gün bu zâta sordular:
“Hemen ölmeyi ister misin?”
Cevap verdi:
“Hayır, istemem.”
“Niçin?”
“Hazır değilim” dedi.
Ve îzah edip;
“Daha yaşarsam, belki bir gün günahlarıma pişmân olup, iyi ameller yaparım da, iyiler arasına katılmak nasip olur” buyurdu.
● ● ●
Bir gün de sevdiklerine;
“Ben vefât ederken Allahü teâlâdan ‘üç şey’ isterim” buyurdu.
Sordular ki:
“Onlar nedir?”
Cevâbında;
“Vefât ederken param olmasın, borcum olmasın ve kemiklerimde et kalmasın” buyurdu.
● ● ●
Bu zât bir gün de sevdiklerine;
“Bir zaman gelecek, dünyâda hakîkî mürşit bulunmayacak. Yazık o milletin hâline” buyurdu.
Merak edip;
“Onlara tavsiyeniz nedir efendim?” diye sordular
Cevâbında;
“Bir İslâm âliminin kitâbını okusunlar. Onların kitaplarının okunduğu yere rahmet yağar. Hem o büyüklerin ruhlarından istifâde edilir” buyurdu.