“Korkma, sana bir şey yapmaz!” Mısır’da vefat eden Seyyid Ahmed Rıfai hazretlerinin bir talebesi şöyle anlatıyor: Hocamızın mübarek huzuruna, bir kimse geldi. Ve hocamıza; “Efendim, bendeniz tarlada meşgulken bir aslan geldi ve öküzüme saldırıp yedi. O öküzden başka da hayvanım yok. Şimdi ne yapacağım?” diye dert yandı. Hocam, bana; “Git, o aslanı…
Hareketleri bana benziyordu “Duygularını kontrol etmekte öylesine başarılı ki, düşüncelerine dair en ufak bir iz göremiyorsunuz!..” Kendinden anlatmaya devam etti; kendisine “baba” diyemediğim babam: “Ben de çiziyorum ancak kendime değil, dostlarıma… Bazen yakın çevreme ve akrabalarıma bahşediyorum. Beşiktaş’ta birlikte nargile içtiğim dostlarım var. Bazı zaman ısrarla benden tablo istiyorlar. Bazen…
Bir ibadetin sahih olması “Bir ibâdetin sahih olması için, dört mezhepten birine uygun olması lâzımdır. Yani, o işin sahih olması için, bir mezhepte uyulması lâzım olan şartların hepsine uygun olması gerekir.” “Avâmdan bir kimsenin, dört mezhepten birine uymayıp, Kitap ve Sünnete uygun olarak veya başka bir müctehidin yâhut bir Sahâbînin ictihâdına uyarak yaptıkları…
Ehl-i sünnet yolu, İslam’ın ana caddesidir Ehl-i sünnet yolu nedir? -1- “Ehl-i sünnet yolu” İslam’ın ana caddesidir. Peygamber efendimizin “aleyhissalâtü vesselâm” ve Eshab-ı kiramın “aleyhimürrıdvân” gösterdiği doğru yoldur. Peygamber efendimiz hicretin on birinci senesinde, âhireti teşrif buyurduktan sonra, Ebû Bekr-i Sıddîk “radıyallahü anh” halife oldu. Hicretin on üçüncü senesinde, altmış…
“Beni ve nimetlerimi inkâr etmeyin!..” Sirâcüddîn Halebî hazretleri Osmanlı fıkıh, kelâm ve nahiv âlimidir. 850 (m. 1446)’da Edirne’de vefât etti. El-Menhec-üs-sedîd ilâ kelimet-it-tevhîd adlı eserinden bazı bölümler: Allahü teâlâ Kur’ân-ı kerîmde meâlen; “O hâlde siz, bana itaat ve ibâdet ederek beni anın ki, ben de sizi mağfiretimle anayım. Nimetlerime şükredin…
“Sana binlerce şükür Allahım…” Mısır’da vefat eden Seyyid Ahmed Rıfai hazretlerinin talebeleri, birbirlerini çok severlerdi. Hele iki talebesi vardı. Aşk derecesindeydi onlarınki… Birbirlerinde fâni olmuşlardı… Hiçbir dünyalık menfaat düşünmeksizin severlerdi birbirlerini. Fî sebîlillah. Yâni Allah için. Öyle ki; Bu “sevgi” tesiriyle kendilerinden geçiyorlardı bazen. Bu, Allah vergisiydi. O, dilediğine verir.…