İkimiz de ağlamaktan konuşamıyorduk
İkimiz de ağlamaktan konuşamıyorduk Yarıyıl tatili gelmişti. Ben de evraklarımı doldurup memlekete gitmek için yola çıktım…” O bana mahcubiyetini söylemeye çalıştıkça ben de kendisine teselli veriyordum: “Eyüp Hocam lütfen onları ben unuttum” dedim. Kar kaplı yollardan arkadaş sırtımda omuzumda derken Çetinkaya’ya vardık. Doğru istasyona gittik. Arkadaşı Adana’ya giden trene bindirdim.…


