Ebül Hayr Habeşî hazretleri, Mekke’de yaşadı. 383 (m. 993) yılında, Güney İran’daki Ebrikûh beldesinde vefât edip, oraya defnedildi.
Resûlullahın kabr-i şerîfine vardığında;
“Esselâmü aleyküm yâ Resûlissekaleyn!” derdi.
Cevap beklerdi.
Efendimiz ona;
“Ve aleykesselâm yâ Tâvus-ül-Haremeyn!” diye cevap verirdi.
● ● ●
Kendisi anlatır:
Altmış sene Mekke ve Medîne’de oturdum.
Çok sıkıntılar çektim.
Ne zaman bir kişiden bir şey istemeyi düşünsem, “bir ses” işitirdim.
Gâipten gelirdi.
Can kulağıma;
“Bize secde ettiğin yüzü, kulların önünde küçük düşürmekten hiç utanmaz mısın?”derdi.
Beni vazgeçirirdi.
● ● ●
Bir gün de;
“Efendim, evliyâ zâtlara karşı nasıl davranmak gerekir?” diye sordular bu büyük velîye.
Cevâbında;
“Evliyâ zâtların büyüklüğünü bilmeli, onları çok sevip, saygıda kusur etmemelidir” buyurdu.