Ahmed bin Hanbel hazretlerinin vefât haberini duyan Muhammed bin Huzeyme, çok üzülmüştü!
Rüyâsında İmâmı görüp;
“Allahü teâlâ sana nasıl muâmele etti?” diye sordu.
O da şöyle anlattı:
Allahü teâlâ beni affetti.
Ve “Ey Ahmed! Kur’ân-ı kerîm benim kelâmımdır diye inandığın için seni yükselttim” buyurdu.
Çok sevindim.
Sonra da bana;
“Ey İmâm! Dünyâdayken Süfyân-ı Sevrî’den sana ulaşan duâlar gibi duâ ederdin, şimdi de öyle duâ et” buyurdu.
Ben de;
“Ey âlemlerin Rabbi olan Allah’ım! Bizi affeyle ve bize suâl sorma” diye duâ ettim.
Duâm sona erdi.
Hak teâlâ bana;
“Ey Ahmed! İşte Cennet. Haydi gir oraya” buyurdu.
Ben de Cennete girdim…
● ● ●
Bir gün de bu zâta;
“İnsan, alın yazısını bilebilir mi?” diye sordular.
Cevâbında;
“Evet, bir kişinin gönlünde ne yatıyorsa, alın yazısı odur. Bir ırmağın akış yönünden, hangi noktada denize döküleceği anlaşıldığı gibi, insanın alın yazısı da, yaptığı işlerden anlaşılır” buyurdu.