Bu nur yüzlü amca kimdi? “Aklıma geldi. Bu da kim? Burada bu kadar güzel bir Türkçe konuşan yoktu ki, dedim…” Iğdır’da çalıştığımız sulama kanalı inşaatında yaz mevsimi olduğu için gündüz çok sıcak oluyordu. Öyle oluyordu ki ısı 40 dereceyi geçiyordu. Hele de ben çadır içinde yemek yapan aşçı olduğum…
“Bu genç yaşta yazık sana!..” “Çalıştığımız alana birkaç kilometre uzakta köyler vardı ve yaşayan halkın içinde Türkçe bilen üçü beşi geçmiyordu…” Yıl 1982 idi. Lise 2. sınıf öğrencisiydim. Zaten ilkokul 5. sınıftan itibaren çalışarak okumuştum. Yazları çalışıp kazandığım parayla kışın okul masraflarımı karşılardım. 1982 Haziran sonu idi. Rahmetli eniştem…
Muhammed aleyhisselâm son peygamberdir… Allahü teâlâ, Peygamberlerin en üstünü olan Muhammed aleyhisselâmı, âhir zaman peygamberi olarak, yeryüzüne [insanlara] gönderdi. Burhâneddîn İbrâhim el-Mısrî hazretleri Mâlikî mezhebi fıkıh âlimlerindendir. Mısır’da doğdu. 1041 (m. 1631)’de hac dönüşü yolda vefât etti. Bir dersinde şunları anlattı: İnsan, kendi noksan aklı ile, mutlak yaratıcıyı anlayamayacağından,…
İslamiyet, çalışmaya engel değildir İslam dini hakkında, insanları ahiret nimetlerine özendirdiği için çalışmayı önlemekte demek, çok insafsızlıktır. Sual: İslamiyet, ahiret nimetlerini özendirdiği için, çalışmaya, kazanmaya engeldir diyenlere karşı ne demelidir? Cevap: İslamiyet, fenni, tecrübeyi, çalışmayı emreden dinamik bir dindir. İslam dini hakkında, insanları ahiret nimetlerine özendirdiği için çalışmayı, kazanmayı önlemekte, mani…
“Bu koku, cennet kokusudur!” İbrahim Gülşeni hazretlerinin oğlu Ahmed Hayali, babasından otuz yedi sene sonra vefat etti… İbrahim Gülşeni’nin türbesine defnedildi. Kabrini kazıyorlardı. Güzel bir koku yayıldı… Gönül ehli olanlar “Bu koku, cennet kokusudur” dediler. Birisi o kabre indi. Çıkıp şöyle anlattı: İbrahim Gülşeni’nin kabrini açtım. Aradan “otuz yedi” sene geçmesine rağmen…
Delirecek gibi oldum!.. “Delirecek gibiydim. Varlık ile yokluk arasında gidip geldim bir an… Çünkü babam hayatta ve ayaktaydı.” Asansörde karşılaştığımız amcam “doktorlar ümit vermiyor” demişti. O an 18 senelik hayatım bir anda anlamsızlaştı. Gözümün önünden hızlı bir film şeridi gibi geçti. Kelimelerle tarifi olmayan bir boşluğa düşüverdim… Asansör kapısının…