İnsan, elinden hiçbir şey gelmeyen âciz bir mahluktur. İnsan, ancak bir parça konuşabilen, biraz düşünebilen bir varlıktır. İyi düşünse, kibre, gurura kapılmaz, aksine, ne kadar boş olduğunun farkına varır. İnsanın kemâli, olgunlaşması, fâni yani geçici olduğunu anlamasıdır. İslâmiyetten maksat, insanın, ‘hiç’ olduğunu anlamasıdır. Dâimî, sonsuz var olmak, ülûhiyyet sıfatlarındandır ve…
Kibriyâ, büyüklük sıfatı, Allahü teâlâya mahsustur. İnsan, nefsini ne kadar aşağılarsa, Allahü teâlâ indinde kıymeti o kadar yükselir. Kendine kıymet verenin, Allahü teâlâ katında kıymeti olmaz. Kibrin zararını bilmeyen kimse için âlim demek, yalan olur. İnsanın ilmi arttıkça, Allahü teâlâdan korkması artar, günah işlemeye cesaret edemez. Hadîd sûresinin 23. âyetinde…
İnsan dünyaya, ibâdet etmek, kulluk vazifesini yapmak için gönderilmiştir. İhtiyaçlarını elde etmek için çalışması, sıkıntılara katlanması lâzımdır. Dünyada sıkıntı çekmek, âhırette rahat etmeye sebep olur. Zira bu dünya, âhıret yolcularının bir konak yeridir. Dünya, âşıklarına mihnet, lezzetlerine aldanmayanlara, nimet yeridir. İbâdet edenlere kazanç, ibret alanlara hikmet yeridir. Onu tanıyanlara ise, selâmet yeridir.…
Dünya ve içindekiler, kimseye bâkî değildir. Çünkü dünya, fâni yani geçici, yok olmak üzere yaratılmıştır. İnsanoğlu da fâni yani geçici olduğu için, bir fener misâli, vakti gelince mutlaka söner yani ölür. Bunun için İmâm-ı Gazâlî hazretleri, nefsine hitaben; “İhtiyarlamadan önce gençliğin, hasta olmadan önce sıhhatin ve sıkıntı çekmeden önce rahatlığın…
Müslüman, güler yüzlü, tatlı sözlü, güzel huylu, iyi insan demektir. Bu özellikleri sebebi ile bir Müslüman, Müslüman olmayanların da, seve seve Müslümân olmalarına sebep olur. Kötülük yapanlara, tatlılıkla nasihat verir. Kimseye hile, hıyânet yapmaz. Kendi gücü nisbetinde çalışır, kimseye yük olmaz, helâl kazanır ve kimsenin hakkına dokunmaz. Herkese iyilik…
Kur’an-ı kerimde meâlen buyuruldu ki: “Rabbinizle ve diğer insanlarla olan ahdinize vefâ ediniz, zîrâ kıyâmette ahd sâhibinden, ahdini bozmasının sebebi sorulur.”Söz vermeye ahd, verdiği sözde durmaya vaad denir. Vefâ ise, iyi geçinmek, yardımlaşmak, sözünde durmak, hakkını gözetmek anlamlarındadır. İsrâ sûresinin 34. âyet-i kerîmesinde meâlen; (Rabbinizle ve diğer insanlarla olan ahdinize…