“Her kimin ayakları Allah yolunda tozlanırsa, onlar Cehennem’e haram olur.”
Ebû Abdullah el-Medenî hazretleri Tâbiînin meşhurlarındandır. Eshab-ı kiramın meşhurlarından Abdullah bin Zübeyr’in “radıyallahü anh” oğludur. 741 (H.124) senesinde vefât etti. Babasından, Enes bin Mâlik ve birçok sahabiden hadis rivâyetinde bulundu.
Şehîdlik mertebesine ulaşmak için Allah yolunda savaşlara katılır, kâfirlerle, müşriklerle harb ederdi. Katıldığı bütün harblere yayan giderdi. Bir sefer de, Emir Mâlik bin Abdullah onun yaya yürüdüğünü görünce; “Yâ Ebû Abdullah bir hayvana binmek istemez misin?” diye sordu. O da Peygamberimizden şu hadîs-i şerîfi işittiğini haber vermiştir: “Her kimin ayakları Allah yolunda tozlanırsa, onlar Cehennem’e haram olur.” (Cehennem o ayakları yakmaz).
“Bir şeyi arayan onun peşinden koştuğu ve bir şeyden korkan ondan kaçtığı hâlde, Cennet’i arayıp Cehennem’den kaçan kimselerin, bunlara hiç aldırış etmeden uyuyup kalmaları ne kadar şaşılacak şeydir!” buyurdu.
“Bir gün babama gittim. Bana nerede olduğumu sordu. ‘Ben bir kısım insanlar buldum onlardan daha hayırlısını görmedim. Onlar hep Allahü teâlâyı zikrediyorlardı. Hattâ onların her biri titriyor ve Allah korkusundan bayılıp kendinden geçiyordu. Onlarla berâber oturdum’ dedim. Babam Abdullah bin Zübeyr benim onların içinde oturmamı hoş görmedi ve; ‘Resûlullah’ı, hazret-i Ebû Bekir’i, hazret-i Ömer’i Kur’ân-ı kerîm okurlarken gördüm; onlarda böyle bir hâl olmadı. Sen onların, hazret-i Ebû Bekr ve Ömer’den (radıyallahü anhümâ) daha mı fazla Allahü teâlâdan korktuklarını zannediyorsun?’ buyurdu. Yâni onların Allahü teâlâdan korkuları, senin gördüğün kimselerden pek fazla olduğu hâlde onlar, böyle yapmadılar demek istedi. Ebû Abdullah; ‘Hâl böyle olunca (doğruyu öğrendim ve) onları terkettim’ buyurdu.”
Ebû Abdullah, Amr bin Süleym’den, o da Ebû Katâde’den (radıyallahü anh) rivâyet etti. Ebû Katâde dedi ki: Resûlullah Efendimiz (sallallahü aleyhi ve sellem); “Sizden biriniz bir mescide girdiği zaman, iki rekat (tahiyyet-ül mescid) namazı kılmadan oturmasın” buyurdu.
Ebû Abdullah bin Abdullah bin Zübeyr, Amr bin Hâris’ten rivâyetle hazret-i Âişe’nin kendisine şu hadîs-i şerîfi rivâyet ettiğini haber verdi; Resûlullah Efendimiz şöyle buyurdu: “Yâ Âişe, sana günahları küçük gösteren şeyden sakın. Çünkü Allahü teâlânın emriyle günah işleyenlerin günahlarını bir yazan (melek) vardır.”